Saturday, 5 September 2015

എന്റെ പ്രണയിനിക്ക്..എന്റെ പ്രകൃതിക്ക്...!

വെൺപുലരികളിൽ....
പ്രകൃതി ഓരോ തളിരും പൂവും സമ്മാനിക്കുമ്പോഴും,
എന്തേ മാനവഹൃദയം വർണ്ണാഭമാവാത്തത്..
ആഹ്ലാദം കൊണ്ട് കവിഞ്ഞൊഴുകാത്തത്..
വസന്തങ്ങൾ കൊണ്ട് വിസ്മയം തീർക്കുന്ന
പ്രകൃതി ചതിക്കില്ലെന്ന് ഞാൻ കേട്ട അറിവുകളിലുണ്ട്..
കൂടെ, ഹൃദയം കൊണ്ട് അവ നൽകിയ ചുംബനത്തിലുമുണ്ട്...
അതാവാം തെന്നലിന്റെ നൈർമ്മല്യവും വെൺമയും എന്റെ ചിന്തകളിൽ കോറിയിട്ടു മാഞ്ഞത്..
നദികളൊഴുകുമ്പോൾ സിരകളിലൊഴുകും രക്തം പോലെ എന്റെ ഹൃത്തടത്തിൽ പതിഞ്ഞു ചേർന്നത്..
ഞാൻ ചേർക്കുന്ന സത്യമാണിത്...
ഉയിരിന്റെ സത്യം..!
ഓസ്കാർ വൈൽഡ് എന്ന ചിന്തകന്റെ വാക്കുകളിലുമുണ്ട് പ്രകൃതിയുടെ അർപ്പണം...
"ഒരു പൂ വിരിയാൻ ലോകം മുഴുവൻ പ്രസവവേദനയനുഭവിക്കുന്നു..."


No comments:

Post a Comment